Röportaj: Shinichiro Watanabe on Creation Process, Flamenco Idea, Lazarus & More

Shinichiro Watanabe, yaratıcısı ve yönetmen 1998 anime Kovboy BebopAma onun ilkini yaptı Manga Barcelona Geçen yıl. Yönetmen dört günlerini buluşmak ve selamlamak, tartışma panelleri ile ilgilenen kongrede geçirdi ve özel medya görüşmeleri için oturdu.

Watanabe-sensei'nin filmografisi içerir Samurai Champloo (2004), Çocuklar Slope (2012), Uzay Dandy (2014), Resonance'taki Terör (2014) ve Carole & Salı (2019). En son yönetmen projesi, Lazarus (2025), kongre sırasında ona sunuldu ve sunuldu.

Deneyleri için geniş bir müzik türü ile ünlü, Watanabe-sensei, besteci Yoko Kanno'nun yanında sahne aldı, sorumlu olarak Kovboy Bebop Müzik, anime müzik hakkında konuşmak. Efsanevi grup SEATBELTS İspanyol “Big Band de Canarias,” Kanno, Manga Barcelona 2025'te iki konser gerçekleştirdi.

Watanabe-sensei'nin hayranları için, iki büyük haberimiz var: Birbiri Samurai Champloo live-action, yönetmenin katılımı ile yapılan çalışmalardadır.Ama aşağıda okuyabileceğiniz röportaj. Yaratıcının zihnine daldık ve yaratım süreci hakkında çok şey öğrendik.

Bu röportajın limanları açıkça açıklık için düzenlenmiştir. Bu röportaj bir tercüman yardımıyla yapıldı.

S: Watanabe-sensei, in in in in Kovboy Bebop, Samurai Champloo, Resonance'taki TerörVe LazarusAncak kahramanların hepsi bir aile kurmaya çalışıyor. Bu neden üretimlerinizde tekrarlanan bir tema?

A: Dürüst olmak gerekirse, oldukça açıklayamadığım bir şeydir; sadece doğal olarak gerçekleşir. Üretmeye başladığımda, bu şekilde her zaman biter. Sanırım anime endüstrisinde olan şeye benzer, çoğu insanın ‘özgürlük’ bir temel üzerinde çalıştığı yer. Bir proje geldiğinde bir araya gelir ve bir aile oluştururlar. Ve proje sona erdiğinde, ayrı yollarına giderler.

Şimdiye kadar yaptığım eserlerde, bu “toplayıcı ve parçalama” bu çalışma stilinden çok etkilenir.

S: Bu animede, karakterler de geçmişlerinden kaçıyor. Yorumunuzda bu hikayeleri trajedilere dönüştürüyor mu?

A: Çoğu insan için, bir şeyi unutmaya çalıştığımızda, geçmişte üzgün bir şey var. Örneğin, hepimiz derinden değerli insanlar var ve çünkü onlar insan, bir noktada ölecekler. Bu, veda etmek zorunda olduğumuz an. Bu yüzden insanların her zaman belli bir üzüntüye sahip bir geçmiş etrafında taşıdığımıza inanıyorum.

Bununla birlikte, mutlu olmak için çabalayan karakterleri çekmeye çalışıyorum, sanki nasıl etkileşime girdikleri konusunda biraz uzak ya da kuru görünebilirler ve geçmişin bu üzüntüsü içinde geçenlerin bir gün-gün temeline yakalanmalarına izin vermiyorlar.

S: Aynı şekilde, her türlü sosyal meselenin - dinin varlığı, ayrımcılığın ve uyuşturucu bağımlılığının - bireysel hikayelerle birlikte tasvir edildiği ilginçtir. Bu temaları vurgulamak için neden önemlidir?

A: Hem olumlu hem de olumsuz bir tarafı olan karakterleri oluşturmaya çalışıyorum. Bunu bu şekilde yapmazsam, karakterler bir boyut olarak sona erer. “heavier” olarak ele alınan temalar için daha iyidir, ancak çok uzağa gidemem çünkü aksi takdirde televizyonda yayınlanamazlardı. Belirli sınırları kurmak zorundayım.

Örneğin, psikopat konularla seri bir katil olan ana karakter oluşturmak için olsaydım, bunu televizyonda yayınlamama izin vermeyeceklerini düşünmüyorum. Bu yüzden kahramanlarım için, biraz daha ‘normal’ olan insanları seçiyorum.

S: Inevitably, hikayelerinizde mevcut belirleyici element hakkında sormak zorundayım: müzik. Müziki evrensel bir dil olarak vurguladınız ve eserlerinizde jazz, hip hop ve hatta İzlandalı post-rock var Resonance'taki Terör. Hala deney yapmak istediğiniz herhangi bir müzikal tür veya stil var mı?

A: Bazı gün, belki de, Andalucia, güney İspanya'dan gelen alevnco [art form ve müzik tarzı ile bir şey yapacağım]. Aslında başka bir proje üzerinde çalışırken, bir bölüm için alevnco kullanma fikri zaten vardı. Bu, alevnco'yu dans ederken vuracak bir katil içeren bir bölümdü.

Ancak bölüm bir parody gibi görünmeye son verdi, bu yüzden yöne uymadık ve iptal edildi.

S: Birkaç yıl önce Granada'ya ziyaretiniz sırasında alevnco mu düşünüyorsun? [2012'de Granada, İspanya'da “FicZone” kongresinde]

A: Granada yıl önceydim, ama konuştuğum bölüm, üretimdendi. Kovboy Bebop Bundan yıllar önce. Granada'da da alevnco'yu gördüm ve bana o kartsız bölümün hikayesini hatırlattı.

S: Hikayelerinizdeki antagonistler sık görünmeye gerek kalmadan büyük bir etkiye sahipti. Örneğin, Vicious'ın hikayeleri Kovboy Bebop veya beşte Resonance'taki Terör Bize öncelikle flashbacks veya Kagetoki ile söylenir, sadece çok sonunda görünür. Samurai ChamplooOnları bu şekilde sunmak, bir antagonisti daha unutulmaz hale getirmeye yardımcı olur mu?

A: Evet, kesinlikle. Her bölümde ortaya çıkarsa, gizemli tarafını kaybedeceklerdi.

S: Bölüm 17 of of Of Kovboy Bebop"Mushroom Samba", anime'deki en sevdiğim sahnelerden birini içeriyor, bu da her iki hikaye ve müzikte de bu özgür stili mükemmel bir şekilde temsil ediyor: tren kovalıyor. Bu bölüm ve sahnenin arkasındaki yaratıcı süreç hakkında bize söyleyebilir misiniz?

A: Önceden üretim sırasında kaba fikirlerimiz vardı. Sadece “Mushroom Samba” unvanına karar verdik ama hikayenin ne olacağı konusunda hiçbir fikrimiz yoktu. Yoko Kanno, ona sormadık bile, bize “Mushroom Hunting” (Watanabe-sensei hums the song) denilen bir demo izleme gönderdi.

Şarkı çok çekiciydi. Bunun büyük bir kullanımı yapabileceğimi düşündüm. Bu şarkıyı ve kovalama sahnesini yarattığımız o şarkıya dayanıyordu. Bir aksiyon bölümünden ziyade, müzikal bir bölüm.

S: En sevdiğim bölüm Samurai Champloo 23. Bölüm "Baseball Blues", çünkü tam olarak Japonya tarihinde taze, ücretsiz bir stil karışımını temsil ediyor. Aslında, bölümün sonunda, bu olayın gerçekten olup olmadığını bilmek merak ediyordum. Neden serinin son arkından önce beyzbol dahil etmeye karar verdin? Bu bölüm oluşturmaktan herhangi bir anekdot hatırlıyor musunuz?

A: Gerçek şu ki, bir seri yaptığımızda, arsa her zaman sonuna doğru daha ciddi hale gelir. Bunun bunun için olduğunu düşündüm Samurai ChamplooAncak her şeyin bu kadar ciddi olması için iyi bir fikir değildi, çünkü anime tarzı değildi. Bu yüzden son üç bölüme ulaşmadan önce, bu çok ağır olabilir, önceki bölümlerin daha hafif olacağına karar verdim.

Birinin temalarından biri Samurai Champloo Farklı kültürlerin karışımıydı. Örneğin, animenin ikinci yarısında bölümlerden birinde, grafiti olan samurayları karıştırdık ve başka bir şekilde, zombilerle samuraylar.

Henüz karışık olmadığım temaları düşündüğümde, beyzbolla karışık samurayları hiç görmemiştim. Bunu en eğlenceli şekilde yapmaya çalıştım.

S: Önceki günlerde, opioid krizinin ve iklim değişikliğinin komplodaki etkisini bahsettiniz Lazarus.Sabah-19 salgın da hikaye çizgisini etkiledi mi?

A: Hayır, bu hikayeyi tamamen salgından önce yazdık. Hepimizi yaptık, kendi hayallerimize dayanarak. salgın gerçekleştiğinde, aslında bize gerçekliğin “kaybetmek” olduğu fikrini biraz üzgün hale getirdi.

S: İçinde Lazarus, benzer görsel ve müzik tarzına geri döndün Kovboy BebopAma farklı bir ton ve sonla. Bunu düşünüyor musunuz Lazarus Daha umut verici bir mesaj sunuyor mu? Bugün yaşadığımız post-COVID toplumu için ne kadar önemli?

A: Sanırım belirlenemezsin Lazarus İnsanlığın mutlu bir son ya da trajik birine sahip olup olmayacağını. Ancak bu sorunlar dünyada yaşıyoruz ve insanların farkında olmaları önemlidir. Yarın veya ertesi gün düşünmek önemli değil, ama şu anda.

Her bölüm sonunda, kaç gün kaldı. Son olarak, kahramanlar kendilerini kurtarmayı başardılar, ancak kaç gün kaldının mesajı hala görünüyor: sıfır.

Benim yansımam, sorunu doğruyu burnlarımızın önünde çözmüş olsak bile, insanların her şeyin yerleşik olmadığını anlamasını istiyorum. Çözümü olmayan sorunlar var olmaya devam ediyor ve bu yüzden kaybedecek zamanımız yok. Hapna ile ilgili sorun sona ermiş olsa bile, hangi sıfır günlerin kaldığı için hala sorun var.

Anime Corner, bu röportajı yapmak için zaman almak için Watanabe-sensei’ye teşekkür etmek istiyor. Unutulmaz eserlerinin ardındaki hikayeyi keşfetmek için heyecanlandık ve onlarla nasıl konuştu!

Sonraki baskının bir parçası olma şansı kaçırmayın Manga Barcelona Önümüzdeki 5-8 Aralık Fira Barcelona Gran Via kongre merkezinde (Barcelona, İspanya).

Manga Barcelona personeli sayesinde bu röportajı mümkün kılmak ve yapmak.*

© Hajime Yatate, Sunrise, Cowboy Bebop